De Rotterdamse jaren hoe het allemaal begon

Soms begint iets groots met een simpel idee. In 2013 begonnen Jorien Mesu-Minderhoud en Christien van de Sande  aan een avontuur dat toen nog geen naam had, maar wel een duidelijk gevoel. We voelden dat er iets miste in onze stad. Overal hoorde je over de participatiesamenleving, maar in de praktijk zagen we mensen juist verder van elkaar afdrijven. Wij vroegen ons af: hoe kun je mensen weer écht met elkaar verbinden niet omdat het moet, maar omdat het leuk is?

Zo ontstond The Holland Road. Een plek waar iedereen welkom was. Niet omdat je iets mist, maar omdat je iets te brengen hebt. Geen buurthuis met een probleemgerichte aanpak, maar een huiskamer van de stad. Een ruimte waar ontmoeting vanzelf gebeurde, waar je zomaar iemand kon tegenkomen die je wereld een beetje groter maakte.

De eerste stappen In de beginjaren, ergens tussen 2013 en 2014, trokken we met de reizende huiskamer door Rotterdam. We zochten naar plekken waar verbinding nog kon ontstaan. Uiteindelijk vonden we een ruimte die voelde als de juiste start  een binnentuin in het hart van Rotterdam, waar de drempel laag was en de koffie altijd klaarstond.

Wat begon met een paar stoelen, een tafel en een idee, groeide al snel uit tot een bruisende ontmoetingsplek. Mensen kwamen binnen voor een kop koffie, een gesprek of gewoon even om te kijken wat er te doen was.  We ontdekten dat plezier de beste lijm is. Zodra mensen zich ergens prettig voelen, volgt de verbinding vanzelf.

De kracht zat niet in grootse plannen, maar in kleine momenten. Een buurtbewoner die zijn talent inzette voor een workshop. Een jonge professional die ineens begreep wat hij kon betekenen in zijn wijk. Een oudere dame die haar netwerk uitbreidde en zich weer onderdeel voelde van de stad.

Onze huiskamer werd een plek waar je iets kon halen én brengen. Een platform waar verschil normaal was en diversiteit de motor werd van verbinding. We leerden veel: over wat mensen écht verbindt, over de kracht van samenwerking en over de uitdagingen die komen kijken bij maatschappelijke initiatieven. We zagen ook dat verandering tijd kost, en dat draagvlak niet af te dwingen is. Het vraagt om vertrouwen, om blijven doen, om vallen en weer opstaan.

En toen kwam het moment dat alles veranderde. Jorien werd verliefd, op een Zeeuw en verhuisde naar Zeeland. Ondernemen in een stad waar je niet meer woont, bleek lastiger dan gedacht. De inspiratie die voortkwam uit het dagelijkse leven in Rotterdam viel langzaam weg. En daarmee werd het steeds moeilijker om The Holland Road dezelfde energie te geven als voorheen.

Na een periode van bezinning en, kwamen we tot de conclusie dat stoppen eigenlijk geen optie was. We stonden nog steeds volledig achter onze visie. We gaven nog lezingen, vertelden over onze ervaringen en deelden de lessen die we hadden geleerd. Maar de kracht van The Holland Road zat hem in het doen, in het laten zien en samen beleven.

Daarom besloten we in 2018,  met pijn in ons hart, om de stichting officieel te beëindigen.

Wat in Rotterdam begon als een lokaal experiment, groeide uit tot een beweging die liet zien wat er mogelijk is als mensen samen verantwoordelijkheid nemen voor hun leefomgeving. The Holland Road bewees dat verbinding geen project is, maar een manier van leven een route naar een sterkere, warmere samenleving.

En hoe we aan de naam The Holland Road komen? Dat lees je hier.